صفحه اصلیابزارهای مدیریت (3)کارآیی مصرف آب- مدیریت عرضه و تقاضا (3-3)

کارآیی مصرف آب- مدیریت عرضه و تقاضا (3-3)

مدیریت تقاضا، معرف یک تغییر عمده در رویکرد مدیریت منابع آب، و جابجایی از توسعه عرضه‌محور (ساخت تأسیسات فیزیکی برای مهار آب بیشتر برای استفاده مستقیم) به بهبود کارآیی مصرف، حفظ آب، بازچرخانی و استفاده مجدد از آب به شمار می‌آید. مدیریت تقاضا به دنبال تغییر تقاضا و شیوه‌ای است که مردم از آب استفاده می‌کنند تا مصرف کارآمدتر و مقرون به صرفه‌تر آب محقق شود.

این رویکرد می‌تواند به کاهش اتلاف منبع کمک نماید، که به معنای فرصت از دست‌رفته و نیز استفاده از آب بدون منظور اقتصادی است. مدیریت تقاضا گاهی می‌تواند نیاز به سرمایه‌گذاری‌های فیزیکی یا زیرساختی را از میان بردارد، و بدین ترتیب می‌تواند کارآیی واقعی را نصیب جامعه سازد. مدیریت تقاضا به بهترین شکل در یک چارچوب یکپارچه‌نگر عمل می‌کند که به بخش‌های مختلف نظر دارد و پیوندهای مناسب را میان ابزارهای سیاستی و اثرات برقرار می‌سازد.

مدیریت تقاضا در سطح حوضه آبریز، در سطح مصرف‌کنندگان بزرگ آب (شرکت‌های تأمین آب، صنایع)، و در سطح مصرف‌کنندگان کشاورزی و خانوارها و جوامع محلی اعمال می‌شود. ممکن است فنون مختلفی در هر سطح به کار گرفته شود، ولی رویکرد مشابه است. هدف مدیریت تقاضا مستقیماً تغییر عادت و رفتار انسانی است و بنابراین پیوند نزدیکی با ابزارهای تغییر اجتماعی (3-4)، ابزارهای تنظیمی و اقتصادی (3-6 و 3-7) و ارتباط و دانش (3-8) دارد.

به کارگیری مدیریت تقاضا باید در چارچوب کلی سیاستی پشتیبانی شود و در برنامه‌ریزی برای یکپارچه‌نگری گنجانده شود (3-2). تلاش جدی برای مدیریت تقاضا نیاز است، چون بیشتر مصرف‌کنندگان آب بر این باورند که حق دارند رایگان از آب استفاده کنند (و آن را هدر دهند)، بدون آنکه اثرات استفاده هدردهنده آب را بر جامعه و محیط زیست درک کنند. آموزش باید نگرش‌ها را در بلندمدت تغییر دهد و کمپین‌های آگاهی‌بخشی برای تغییر رفتار کوتاه‌مدت درباره کاهش مصرف آب در شرایط اضطراری خشکسالی نیاز هستند.

بازگشت به بالا